Iako je uvreženo mišljenje da su svi anglikanci za rukopoloženje žena, to ipak nije tako. Veliki broj anglikanaca se protivi rukopoloženju žena.

Anglikanska zajednica (Anglican Communion), koja obuhvata više od 85 miliona vernika širom sveta, odlikuje se širokim spektrom teoloških i liturgijskih praksi. Dok su mnoge anglikanske crkve — uključujući Crkvu Engleske, Episkopalnu crkvu SAD-a i anglikanske crkve u Kanadi, Australiji i Novom Zelandu — otvorile vrata rukopoloženju žena za sveštenike i biskupe, unutar same zajednice i dalje postoje snažni otpori tom procesu.

1. Apostolska tradicija i primer Hrista

Konzervativni anglikanci tvrde isto što i Pravoslavna i Katolička crkva, da je Isus Hristos izabrao samo muškarce za svoje apostole i da ta činjenica ima normativnu, a ne samo istorijsko-kontekstualnu vrednost. Oni veruju da sveštenstvo mora ostati u kontinuitetu s tim apostolskim nasleđem.

2. Sakramentalna teologija

Za tradicionaliste, sveštenik ili biskup ne predstavlja samo zajednicu, nego takođe deluje in persona Christi – „u osobi Hrista“. Budući da je Hristos bio muškarac, oni smatraju da samo muškarci mogu valjano simbolizovati Hristovu osobu u sakramentalnom kontekstu, posebno u evharistiji.

3. Jedinstvo s istorijskim Crkvama

Protivnici rukopoloženja žena ističu da taj korak dodatno udaljava Anglikansku zajednicu od pravoslavnih i rimokatoličkih crkava, koje zadržavaju isključivo muško sveštenstvo. Budući da je jedno od anglikanskih načela važnost katoličkog kontinuiteta i jedinstva sa širim hrišćanstvom, rukopoloženje žena za njih predstavlja prepreku ekumenskom dijalogu.

4. Priroda Crkve i uloge muškarca i žene

Mnogi tradicionalni anglikanci veruju u komplementarnost polova – ideju da muškarci i žene imaju različite, ali podjednako vredne uloge u Crkvi. Rukopoloženje žena za njih predstavlja narušavanje te božanske ravnoteže i uvodi „duh sekularnog egalitarizma“ u Crkvu.

5. Pitanje autoriteta i kontinuiteta

Rukopoloženje žena često se vidi kao simptom dubljih teoloških pomaka unutar liberalnijih delova Anglikanske zajednice, uključujući promene u odnosu prema autoritetu Svetog pisma, tumačenju tradicije i moralnim pitanjima (poput istopolnih brakova). Konzervativci smatraju da rukopoloženje žena nije samo „pitanje prakse“, već i znak doktrinarne nestabilnosti.

6. Pitanje „katoličkog“ identiteta unutar anglikanstva

Anglikanska zajednica obuhvata i tzv. anglo-katoličko krilo, koje naglašava sakramente, liturgiju i sveštenstvo u kontinuitetu s rimskom i pravoslavnom tradicijom. Za mnoge pripadnike tog krila, sveštenstvo žena ne samo da narušava sakramentalnu simboliku, nego i razbija osećaj liturgijske i teološke povezanosti s ranom Crkvom.

Posledice i podele

Uvođenje ženskog sveštenstva izazvalo je ozbiljne podele unutar Anglikanske zajednice. Neki biskupi i vernici napustili su svoje matične crkve i osnovali tzv. Continuing Anglican crkve ili pristupili Rimokatoličkoj crkvi putem Personalnog ordinarijata koji je ustanovio papa Benedikt XVI. (npr. Ordinariate of Our Lady of Walsingham u Engleskoj).

Unutar same Crkve Engleske uvedeni su posebni mehanizmi, poput „letećih biskupa“, koji se staraju o parohijama koje ne prihvataju žensko sveštenstvo.

RUKOPOLOŽENJE ŽENA U REFORMISANOJ EPISKOPALNOJ CRKVI

Reformisana episkopalna crkva (Reformed Episcopal Church – REC) je konzervativna anglikanska denominacija koja ne podržava rukopoloženje žena za sveštenike ili biskupe. Iako dopušta određenu ulogu žena u crkvenom životu, zaređeno sveštenstvo je isključivo rezervisano za muškarce.

1. Zabrana svešteničkog rukopoloženja žena

Reformisana episkopalna crkva ne rukopolaže žene za đakone, prezbitere (sveštenike) ni biskupe. Taj stav temelji na:

Biblijskom učenju: REC tumači Pavlove poslanice (posebno 1 Tim 2:12 i 1 Kor 14:34) kao zabranu ženama da vrše autoritativno poučavanje i vođstvo nad muškarcima u crkvenom kontekstu.
Apostolskoj i istorijskoj tradiciji: Naglašava kontinuitet s Crkvom prvih vekova u kojoj žene nisu rukopolagane.
Sakramentalnoj i duhovnoj ulozi sveštenika: Kao što naglašavaju i konzervativni katolici i anglikanci, sveštenik simbolizuje Hrista kao Zaručnika Crkve — što oni smatraju neraskidivo povezanim s muškim identitetom.

2. Uloga žena u Crkvi

Iako žene nisu rukopoložene za sakramentalne službe, u REC:

mogu služiti kao katehistkinje, učiteljice, muzičke voditeljke, administrativne vođe i slično.
naglasak se stavlja na duhovnu jednakost, ali funkcionalnu različitost muškarca i žene u Crkvi.

Reformisana episkopalna crkva је deo Globalne anglikanske zajednice (GAFCON) koja trenutno ima mešovit stav o rukopoloženju žena:

neke provincije rukopolažu žene za đakone, a neke i za prezbitere, ali ne i za biskupe.

Reformisana episkopalna crkva je jasno izjavila da neće rukopolagati žene ni za jednu od svetih službi (Holy Orders).

Reformisana episkopalna crkva odbacuje praksu rukopoloženja žena na osnovu svetopisamskog, teološkog i tradicijskog razumevanja sveštenstva. Iako priznaje važnost i vrednost žena u crkvenoj zajednici, smatra da je sakramentalno sveštenstvo isključivo muška služba. U okviru šire anglikanske zajednice zauzima jasan i čvrst konzervativni stav u skladu s tradicionalnim učenjima istorijske Crkve.

Zaključak

Otpor rukopoloženju žena unutar anglikanstva nije jednostavno pitanje „muškaraca protiv žena“, već se temelji na dubokim teološkim, sakramentalnim i ekleziološkim razlozima. Za mnoge konzervativne anglikance, očuvanje muškog sveštenstva predstavlja vernost Hristu, apostolskoj predaji i jedinstvu univerzalne Crkve. Iako većina anglikanskih crkava danas rukopoloženje žena smatra normalnom praksom, to pitanje ostaje izvor napetosti i podela koje oblikuju budućnost zajednice.

Foto izvor: http://www.scotland.anglican.org