Sa tugom smo primili vest o odlasku Draška Đenovića (22.06.1971.-17.08.2026.), pastora Evanđeoske crkve u Srbiji, Hristove crkve – Karaburma, dugogodišnjeg verskog analitičara, novinara, istraživača verskih sloboda, hrišćanskog publiciste, čoveka koji je decenijama bio jedno od prepoznatljivih imena evanđeoskog hrišćanstva u Srbiji.

Teologiju je studirao na Teološkom fakultetu u Beogradu, Protestantskom teološkom fakultetu u Novom Sadu te na Protestantskom teološkom učilištu u Osijeku gde je stekao diplomu magistra bogoslovlja.

Draško Đenović pripadao je onim ljudima koji su dobro poznavali složenu versku stvarnost Srbije i prostora bivše Jugoslavije. O crkvama i verskim zajednicama nije govorio samo kao posmatrač sa strane, već kao čovek koji je godinama bio neposredno uključen u hrišćanski život, izdavaštvo, širenje Svetog pisma i borbu za slobodu veroispovesti.

Široj javnosti bio je posebno poznat kao verski analitičar. Mediji su mu se često obraćali kada je trebalo objasniti događaje i procese unutar Srpske pravoslavne crkve, protestantskih zajednica i drugih verskih zajednica, kao i šira pitanja odnosa države i religije. Njegovi stavovi nisu uvek bili bez polemika, ali je upravo spremnost da otvoreno govori o verskim pitanjima učinila da njegov glas bude prepoznatljiv u javnom prostoru Srbije.

Posebno značajan deo njegovog rada odnosio se na zaštitu verskih prava i sloboda. Godinama je iz Srbije izveštavao za međunarodnu organizaciju i novinsku službu Forum 18, dokumentujući položaj manjinskih verskih zajednica, probleme njihove registracije, slučajeve diskriminacije i napade na vernike i verske objekte. Njegovi tekstovi ostaju vredno svedočanstvo o položaju verskih zajednica u Srbiji tokom jednog važnog perioda društvenih i zakonskih promena.

Bio je direktor Udruženja Ikonos i generalni sekretar Centra 9, organizacije posvećene verskim pravima i slobodama. Kroz Centar 9 učestvovao je u istraživanju i dokumentovanju pitanja slobode misli, savesti i veroispovesti u Srbiji i regionu.

Međutim, Draško nije bio samo analitičar religije. Bio je i hrišćanin koji je želeo da Sveto pismo dođe do ljudi. Sarađivao je na projektima distribucije Biblija i hrišćanske literature, a njegovo služenje bilo je povezano i sa protestantskim crkvenim životom u Beogradu. Zabeleženo je, između ostalog, njegovo učešće u podeli hiljada primeraka Biblija i druge hrišćanske literature, uključujući aktivnosti na Beogradskom sajmu knjiga.

Njegov rad prevazilazio je granice Srbije. Sarađivao je sa hrišćanskim organizacijama iz inostranstva i povezivao ljude različitih protestantskih tradicija. Eastern European Mission ga je predstavljao kao svog nacionalnog direktora za Srbiju, preko kojeg je ostvarivana saradnja sa brojnim lokalnim hrišćanskim službama.

Važan deo njegovog hrišćanskog delovanja bio je i ekumenski angažman. U nastojanju da se Božja reč približi što većem broju ljudi, Draško Đenović sarađivao je sa hrišćanima i crkvenim zajednicama različitih denominacija i tradicija, ne dopuštajući da konfesionalne razlike budu prepreka zajedničkom svedočenju Jevanđelja. Upravo je kroz takvu otvorenost za susret, dijalog i saradnju stekao ugled i poštovanje i izvan sopstvene crkvene sredine. Mnogi hrišćani različitih tradicija prepoznavali su u njemu iskrenog sagovornika i saradnika, čoveka koji je umeo da poštuje različitosti, a istovremeno da u prvi plan stavi ono što hrišćane povezuje – veru u Isusa Hrista i poslanje da se njegova Reč širi i svedoči.

Odlaskom Draška Đenovića Evanđeoska crkva u Srbiji izgubila je čoveka koji je poznavao njenu noviju istoriju, njene ljude, podele, teškoće i nade. Mnogi će ga pamtiti kao sagovornika koji je imao ogromno znanje o verskim zajednicama, kao čoveka koji je povezivao ljude, ali pre svega kao nekoga kome je hrišćanska vera bila mnogo više od teme za analizu.

Iza čoveka na kraju ne ostaju samo njegove funkcije, tekstovi, intervjui i projekti. Ostaju susreti, razgovori, prijateljstva i trag koji je ostavio u životima drugih ljudi.

Za nas hrišćane rastanak nikada nema poslednju reč. Naša nada počiva u Hristu koji kaže:

„Ja sam vaskrsenje i život; koji veruje u mene, ako i umre, živeće.“
(Jovan 11,25)

Sa zahvalnošću za sve što je učinio za širenje Božje Reči, za ljubav i pomoć koju je pružao i našoj crkvi, za vidljivost protestantskih i evanđeoskih hrišćana i za odbranu verskih sloboda, opraštamo se od Draška Đenovića.

Neka Gospod uteši njegovu majku, rodbinu, prijatelje, saradnike i sve koji su ga poznavali.

Počivaj u miru, Draško.
Do ponovnog susreta u večnosti

dr Jasmin Milić Episkop Reformisane episkopalne crkve